Koronny Argument

Finansowy wszechświat przestaje się rozszerzać, a miejscami nawet zaczął się kurczyć. Ten, kto chodził na piwo do baru, teraz wypije to samo piwo taniej w domu, ten, kto chodził na lunche do restauracji albo "pana kanapki", dziś studiuje książkę kucharską blogi kulinarne , ten, kto latał na weekend zwiedzać europejskie miasta, dziś lata do dyskontu po kawałek wieprza, ten, kto kupował ciuchy na sezon wiosenny, zmienia rano piżamę na dres, ten, kto planował zmienić samochód na nowy, pozostanie dłużej ze starym. Uogólniając, ten (konsument płci dowolnej), kto normalnie wydawał by pieniądze, teraz wyda ich mniej — albo z powodu obiektywnego braku możliwości, albo z powodu lęku przed utratą przyszłych przychodów i potrzeby zawiązania rezerwy finansowej. Gdzie ta deflacyjna implozja ma swoje granice? Szukanie minimum W warunkach społecznej izolacji, postępującej destrukcji sektora produkcji i usług, stabilne minimum, które da się powszechnie przejściowo zaakceptować, ...

Od dłuższego czasu mieliśmy w Polsce stopy procentowe niższe od realnej inflacji. Było to klasyczne dolewanie benzyny do już rozpalonego ognia w celu wyciśnięcia 110% mocy z gospodarczego reaktora — mogę tylko domniemywać, że motywowane realiami wyborczymi. Taka konstrukcja zachęca posiadaczy kapitału do odmrożenia kapitału i poszukania innych możliwości jego ulokowania: inwestycjach w przedsiębiorstwa (bezpośrednie lub pośrednio, przez giełdę papierów wartościowych) czy nieruchomości . W reakcji na widmo recesji RPP obniżyła dziś stopę referencyjną o 0,5 pkt. Wydaje się to nieintuicyjne (skoro i tak już mamy problem zbyt dużej inflacji), ale to tylko element gry zespołowej — wiodące banki centralne (EBC, FED) zrobiły wcześniej tak samo. Skorzystają na tym posiadacze kredytów złotówkowych. Wątpliwe, by pobudziło to dziś akcję kredytową — najpierw pandemiczne mleko musi rozlać się do końca, a następnie musi wrócić nadzieja na lepsze jutro. W USA pandemia dopiero się rozwija, w Az...